door Eric Hughes

Privacy is noodzakelijk voor een open samenleving in het electronisch tijdperk. Privacy is geen geheimhouding. Een privé-aangelegenheid is iets wat je niet met de hele wereld wilt delen, maar een geheime aangelegenheid is iets wat je met niemand wilt delen. Privacy is de macht om jezelf selectief aan de wereld te onthullen.

Wanneer twee partijen interacties hebben, dan heeft elk van hen een herinnering hieraan. Elk van deze partijen kan spreken over zijn eigen herinnering hieraan; hoe zou iemand dit kunnen voorkomen? Men zou er wetten tegen kunnen aannemen, maar de vrijheid van spreken is, nog meer dan privacy, fundamenteel voor een open samenleving; we streven er niet naar ook maar enige uiting te beperken. Als meerdere partijen gezamenlijk spreken in hetzelfde forum, kan elk van hen met ieder van de anderen spreken en kennis vergaren over individuen en andere partijen. De macht van electronische communicatie heeft zulke groeps-spraak mogelijk gemaakt, en dit zal niet verdwijnen alleen omdat wij dat zouden willen.

Aangezien wij privacy nastreven, moeten we er voor zorgen dat iedere deelnemer aan een transactie alleen kennis heeft van die zaken die direct noodzakelijk zijn voor die transactie. Aangezien er over elke informatie gesproken kan worden, moeten we er zeker van zijn zo weinig als mogelijk is te onthullen. In de meeste gevallen is persoonlijke informatie niet relevant. Wanner ik een tijdschrift koop in een winkel en cash aan de verkoper betaal, is er geen noodzaak om te weten wie ik ben. Wanneer ik mijn emailprovider vraag om berichten te verzenden en ontvangen, hoeft mijn provider niet te weten met wie ik spreek of wat ik zeg of wat anderen tegen mij zeggen; mijn provider hoeft alleen te weten hoe hij de berichten ergens heen moet zenden en hoeveel ik hem daarvoor in kosten verschuldigd ben. Wanneer mijn identiteit door het onderliggende mechanisme onthuld wordt, heb ik geen privacy. Ik kan mij dus niet selectief onthullen; ik moet mij altijd onthullen.

Daarom is anonimiteit een noodzaak voor privacy in een open samenleving. Tot op dit moment is cash altijd primair zo’n systeem geweest. Een anoniem transactiesysteem is geen geheim transactiesysteem. Een anoniem systeem staat gebruikers toe hun identiteit te onthullen wanneer zij dit wensen en slechts wanneer zij dit wensen; dit is de essentie van privacy.

Privacy in een open samenleving vereist ook cryptografie. Wanneer ik iets zeg, wil ik dat het alleen gehoord kan worden door degenen voor wie ik het bedoeld heb. Wanner de inhoud van mijn uitspraken beschikbaar zijn voor de wereld, heb ik geen privacy. Versleutelen is aangeven dat ik privacy wil, en versleutelen met zwakke cryptografie is aangeven dat ik niet al te veel privacy verlang. Verder, je identiteit met zekerheid onthullen, wanneer de standaard anonimiteit is vereist een cryptografische handtekening.

We kunnen niet verwachten dat overheden, bedrijven of andere grote gezichtsloze organisaties ons privacy verlenen uit goedheid. Het is in hun voordeel om tot ons te spreken, en we moeten verwachten dat ze dit zullen doen. Vechten tegen hun spreken is vechten tegen de realiteiten van informatie. Informatie wil niet alleen vrij zijn, het smacht ernaar vrij te zijn. Informatie breidt zich uit om alle beschikbare opslagruimte in te nemen. Informatie is de jongere, sterkere neef van het Gerucht. Informatie is sneller, heeft meer ogen, weet meer en begrijpt minder dan het Gerucht.

We moeten onze eigen privacy beschermen als we willen verwachten er enige te hebben. We moeten samenkomen en systemin maken die het mogelijk maken anonieme transacties te doen. Mensen hebben hun privacy eeuwenlang verdedigd met gefluister, duisternis, enveloppen, gesloten deuren, geheime handdrukken en koeriers. De technologieën van het verleden lieten sterke privacy niet toe, maar electronische technologieën doen dit wel.

Wij Cypherpunks zijn toegewijd aan het bouwen van anonieme systemen. Wij verdedigen onze privacy met cryptografie, met anonieme mail forwarding systemen, met digitale handtekeningen en met electronisch geld.

Cypherpunks schrijven code. Wij weten dat iemand de software moet schrijven om privacy te beschermen, en aangezien we geen privacy kunnen hebben totdat we het allemaal hebben, gaan we deze schrijven. Wij publiceren onze code zodat onze mede-Cypherpunks kunnen oefenen en ermee kunnen spelen. Onze code is vrij, te gebruiken door iedereen, wereldwijd. Het interesseert ons niet veel of je de software die we schrijven goedkeurt. We weten dat software niet vernietigd kan worden en dat een wijdverbreid systeem niet afgesloten kan worden.

Cypherpunks betreuren regelgeving voor cryptografie, want versleuteling is fundamenteel een privé-handeling. De daad van versleutelen verwijdert feitelijk informatie uit het publieke domein. Zelfs wetten tegen cryptografie reiken slechts zover als de grenzen van een natie en de arm van haar geweld. Cryptografie zal zich onontkoombaar verspreiden over de hele aardbol en met zich de anonieme transacties die het mogelijk maakt.

Om privacy wijdverbreid te maken moet het onderdeel zijn van een sociaal contract. Mensen moeten komen en samen deze systemen opzetten voor het algemeen belang. Privacy reikt slechts zover als de samenwerking van de medemens in de samenleving. Wij Cypherpunks vragen om jullie vragen en zorgen en hopen dat we je kunnen betrekken zodat we onszelf niet voor bedriegen. Wij zullen echter niet van onze koers afwijken omdat sommigen het niet met onze doelen eens zijn.

Cypherpunks zijn actief geëngageerd in het veilig maken van netwerken voor privacy. Laten we gezamenlijk voortgaan.

Voorwaarts.

Eric Hughes <hughes@soda.berkeley.edu>

9 March 1993

Bron: https://www.activism.net/cypherpunk/manifesto.html

Latest posts by No One (see all)